شفاء

شفاي اهل ايامِ تيره ي رنجوري ، به دواي عنايت يا به داروي طبيب با واسطه ي

انقلابي از احساس يا غوغايي از علوم دقيق ، بارها ديده يا شنيده شده است.

دو شفاء براي دو عالم موجود است ، شفاي اين دنيا و شفايي براي آنسوي مرگ

همه ما شفاء را تقديس مي كنيم ، اما راههاي دريافت آنرا نمي دانيم يا نمي توانيم

نسيمِ شفاء از هر پنجره اي كه وَزد يا آفتاب اش از هر كرانه اي كه طلوع كند

يك حقيقت در آن موجود است، توانايي ما در تصور قدرتي برآمده از حكمت

و شفاء حقيقتي نهفته در فهم اين قدرت است و منشاء آن ، تنها خداست

و شفاء از خداست ، و به واسطه ي او، واگذار شده است به اهل عهد و وفا به صاحبان

كرامت به آنان كه اولياء، خداوند هستند يا بطريقي كه خدا مقدر فرمايد .... عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

ما را در سایت دستنوشته هاي شبانه دنبال می‌کنید