دردهاي ما

دردها نشانه هايي در خود دارند كه براي ما تصويري از دنياي ذهني يا جسمي را ترسيم

مي كنند ، ادراك ما گاهي با دردها به سازش و تسليم ميرسد و گاهي ما را بر عليه يكسري از

قوانين عرفي يا شرعي به واكنش هاي تند و عصيانگر وا مي دارند.

درد هاي كهنه اگر به رنج بدل شوند در وجود ما ماندگار مي شوند و رنج ها گاهي

با تخريب ساختارهاي حياتي به ويراني محيط زيست انساني مي انجامند اما بعضي وقتها

نيز دردها و رنج ها از خاكستر خود خرابه هاي وجود را دوباره احياء مي كنند و بسيار

ديده و شنيده ايم كه آينده از كام شَبَحِ نيستي پاي به عرصه شُكوه و عظمت گذاشته

است ، هر ملتي با تفكر برآمده از بستر تاريخي و كهن الگوهاي خود نسبت به درد و رنج تعليم يافته و خو گرفته است

امروز ما براي دردهاي آشنا و بومي بطور سرسام آوري تجويزهاي خارجي را مي جوئيم

اگر تاريخ رنج هايمان را گم كنيم در دردهاي بي درمان زمانه معاصر رها مي شويم

عشق هاي ما ريشه در دردهاي ما دارند و دردهاي ما گمشده هاي ما هستند كه جاي نبودنشان احساس مي شود و درد مي كند

از دردهايمان هميشه نگريزيم و با همه توان در صدد از ميان رفتنشان بر نياييم

كه آنها پيامي در خود دارند كه اهميت شان كمتر از پيام هاي تلفن همراهمان نيست اين همه

داروي آرامبخش ، توصيه هاي عجيب و غريب انواع روشهاي ريلكسيشن !!! ووووو براي فرار از درد آنهم انواع درد فرقي نمي كند سر دردي ساده باشد يا عارضه اي مهمتر براي جسم و تن يا رنج هاي روحي و دردهاي عاطفي و گاهي توهمي

يكبار امتحان كنيم و با درد از سَرِ ترس و نفرت رفتار نكنيم كمي تحمل آگاهانه

و همنشيني براي يافتن نشانه ها، لازم است شايد اصلا ضروري هم باشد

شايد پاسخ ما در دل همين دردها و رنج ها باشد درد نباشد آگاهي هم نيست

اين رنج ها براي ما حرفها دارند و رمز قاب صندوق بخت ما شايد در رنج نامه روزگار ما به حروف ابجد باشد دردها مردها و زن هاي قوي مي خواهند من خودم در برزخ ترسيدن و رنجيدن يا لمس محتواي درد همچنان متحير مانده ام ... عليرضا