شمع ها را روشن نگهدار

و كمي خامه ي خيال زير نور شمع هاي خاطره ، خوشمزه به نظر مي آمد، اما وقتي هوس آدم هاي سَر زده از پشت پنجره ي ناخودآگاهي بي دعوت ، كف زدند ميان گرماي دلپذير

حال او ، يعني تمام كن! الان ديگر وقت فوتي از ته ِدل است براي خاموشي شمع هاي خاطره ات ، بس كن هوس ما شعله مي كشد و آنگاه بي آنكه فرصت بدهند تا فاصله ي لحظه هاي خلوت اش را تا رسيدن به بزم ناخوانده يِ جيغ و سوت زير تابش نورهاي مصنوعي طي كند، كاردِ تيز و بَراقي را به دست اش داده اند تا پس ِ طوفانِ سهمگيني كه از ميان لب هاي ش وزيدن گرفت، تك تك شمع هاي روشن خاطره را به تاريكي بدرقه كند و

در ميان احساس و خيال خويش فرود آورد ، اي خلوت مقدس راز و نياز و خاطره، او شبهاي زيادي را براي بودن در پناه تو بيدار مانده است ، اما نشد ، نخواست يا نگذاشتند... عليرضا