آغاز و پايان

تكرار هميشگي ديروز در اشكالي شَبَح گونه است.

هر آغاز عزيمتي تازه در سفري به مسافت چند قدم از ايستگاه حال و اكنون است

و پايان اين راه آغاز باور هجرتي نو براي رسيدن به كمال ذره باشد، تا دوباره اي ديگر در ادامه ي جهان به ظهور برسد و اين ادامه هرگز تكرار نخواهد بود

دست خدا در آب چشمه ي قنوتِ هر نماز موجي به شكل آئينه ايجاد مي كند براي تماشاي آدمي نو هر نماز با دو سلام آغاز و پايان مي يابد و اين نشانه ي تداوم حيات و تجديد عهد براي فردايي تازه است ... عليرضا