به برف سلام ميكنم و كمر به رنج مي بندم

تناقض شادي با غم ، در كفِ مركز احساس دستانم اندكي گرم و ذره اي از بيم يخ زدگي كم كنم ، كاهش دماي قلب زمان، زمين زير پاهايم را در شوك

خواب زدگي غريبي فرو برده ، و من هنوز در بُهتِ دوگانه ي، همزماني رنج و شادي به سر مي برم... عليرضا